Inmiddels was er toch ook al een hoofdstelletje en een zadel gekocht en werd er af en toe met Dyanne gereden. Wilbert verloor echter heel snel de interesse toen hij onbedoeld een behoorlijke tik kreeg van Patricia. En ook aan Arjan was het ponyrijden niet besteed, de deelname aan de eerste premiekeuring in Bergharen was veel spannender!
Die keuringsdeelname was nou niet direct succesvol, het duurde toch wel enige jaren voordat er oranjelintjes werden behaald. En ook de fokkerij was geen groot succes, Dyanne bleef na Patricia eerst nog twee jaar gust.
In 1982 kwam er toch een soort van ommekeer, Patricia bracht haar eerste veulentje: Tamara. In onze ogen toen een heel mooi veulentje, maar onderaan eindigend op de premiekeuring. Toch zou Tamara een heel belangrijke rol gaan vervullen voor onze fokkerij!
Het wilde weer niet echt lukken, onze pony’s waren geen keuringstoppers en ook de aanschaf van een zwarte merrie met een andere bloedlijn bracht niet het gehoopte succes. Dat kwam er wel in 1987: Winnetou ging naar de hengstenkeuring, hij was het derde veulen van Patricia.
Tegen ieders verwachting in behaalde hij zijn goedkeuring! Wij waren erg trots op ons fokprodukt.
